Alle dressuurproeven, van de meest basale tot Grand Prix-niveau, bevatten het rijden van een cirkel of volte. In tegenstelling tot wat je zou denken, kan het correct uitvoeren van deze oefening ingewikkelder blijken dan je denkt en vereist het de juiste voorbereiding van zowel het paard als de ruiter. Het loont echter om eraan te werken, want het is een zeer goede oefening voor de balans en buiging van ons rijdier. Het tot in de perfectie beheersen ervan stelt ons in staat om over te gaan naar ingewikkeldere figuren of om bijvoorbeeld te beginnen met het werk aan zijgangen. In dit artikel vertellen we je waar je bijzonder op moet letten bij het beginnen van het werk op cirkels met je paard en wat er in aanmerking wordt genomen bij de beoordeling van de uitvoering van dit onderdeel.<\/p>\n\n\n\n
Het enige verschil tussen een cirkel en een volte is hun diameter, en daarom worden ze ook vaak met elkaar verward. Een volte noemen we een cirkel met een diameter van tien meter of minder (meestal is dat tien, acht of zes meter). Cirkels zijn duidelijk groter en hebben een diameter tot twintig meter. Beide onderdelen hebben dezelfde vorm, en de uitvoering ervan beginnen en eindigen we op dezelfde plek. Zowel de cirkel als de volte kunnen in elke gang worden uitgevoerd. Hoe kleiner de cirkel, hoe moeilijker die correct uit te voeren is en hoe meer buiging en soepelheid hij van het paard vraagt. Daarom moeten we het werk met ons paard beginnen op grote cirkels en ze geleidelijk verkleinen zodra we voelen dat het er klaar voor is.<\/p>\n\n\n\n
Een correct gereden cirkel of volte moet symmetrisch zijn en tijdens de uitvoering niet kleiner of groter worden. Onthoud dat dit onderdeel, ongeacht de diameter, geen hoeken of rechte lijnen bevat (het paard moet voortdurend in de richting van beweging gebogen blijven). Om dit onderdeel correct uit te voeren, moet de ruiter de juiste houding aannemen en de hulpen met gevoel gebruiken. <\/p>\n\n\n\n
Het eerste signaal voor het paard om te buigen en met de uitvoering van de cirkel of volte te beginnen, moet een verandering van de positie van de ruiter in het zadel zijn. Beginnen we onze inwerking met de binnenteugel, dan kunnen we makkelijk veroorzaken dat het paard overmatig naar binnen ‘valt’ en zijn balans verliest. Juist daarom moet het gebruik van de teugel als hulp in dit geval ondergeschikt zijn en moeten we die alleen als versterking gebruiken in de situatie waarin het paard nog niet correct reageert op andere, subtielere hulpen.<\/p>\n\n\n\n
De positie van de ruiter bij de uitvoering van een cirkel moet als volgt zijn:<\/p>\n\n\n\n
Veelvoorkomende fouten bij de uitvoering van een cirkel zijn het recht houden van de schouders of ze zelfs in de tegenovergestelde richting van beweging draaien. Dat bemoeilijkt het voor het paard om zijn balans te vinden en het onderdeel correct uit te voeren, want het gewicht van de ruiter verschuift dan naar buiten.<\/p>\n\n\n\n
Om de schouders de juiste positie te laten aannemen, stel je voor hoe ze gericht zouden zijn als je een wenteltrap op zou lopen. Onthoud ook dat de binnenheup en het zitbeen slechts iets sterker belast moeten zijn dan hun tegenhangers aan de buitenkant. In geen geval mag dit ertoe leiden dat je scheef in het zadel gaat zitten of dat de ruiter naar binnen helt. De juiste belasting van de heup helpt je het binnenbeen stabiel op de singel te houden en de buiging van het paard ter hoogte van de ribben te versterken.<\/p>\n